Nie masz lęku wysokości?

Dodane: 02-07-2016 13:13
Nie masz lęku wysokości? raki na buty

Rodzinne wycieczki wspinaczkowe

Sprawność sprzętu wspinaczkowego i stopień przygotowania górskich szlaków pozwala na organizację rodzinnych wspinaczek górskich, a nie tylko wypadów na ścianki wspinaczkowe. Dlatego wiele ze sklepów ze sprzętem wspinaczkowym posiada ofertę dostosowaną do potrzeb każdego wspinacza, a ze względu na rosnącą wciąż popularność wspinaczek górskich tego typu sklepy budowane są także na osiedlach mieszkalnych, zwłaszcza tych największych i położonych w pobliżu ośrodków górskich. Kierownicy takich sklepów zdają sobie również sprawę z tego, że niektórzy ich klienci dokonują zakupu sprzętu po raz pierwszy, albo są jeszcze mało doświadczeni, dlatego chętnie i fachowo pomagają im w wyborze dobrego sprzętu.


O asekuracji własnej

Asekuracja własna (inaczej tradycyjna) ? jest to rodzaj asekuracji we wspinaniu polegający na stosowaniu własnych, samodzielnie instalowanych punktów asekuracyjnych, w odróżnieniu od punktów zamontowanych w skale na stałe.

Podczas pokonywania drogi wspinaczkowej z własną asekuracją, prowadzący osadza przeloty i wpina do nich linę za pośrednictwem ekspresów lub karabinków. Po zakończeniu prowadzenia, przeloty te są demontowane ? bądź przez drugiego, bądź ze zjazdu.

Drogi skałkowe pokonywane w całości z asekuracją własną są żargonowo nazywane tradami (od Trad., z angielskiego Traditional climbing) lub drogami dla smakoszy (DDS). Przeciwieństwem takich dróg są drogi obite, wyposażone w komplet stałych punktów asekuracyjnych, takich jak spity, ringi lub stałe haki. Kompromisem pomiędzy tymi rodzajami dróg jest asekuracja mieszana, polegająca na umieszczeniu stałych przelotów jedynie w miejscach nieasekurowalnych tradycyjnie ? pozostałe przeloty należy osadzać samodzielnie.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asekuracja_w%C5%82asna


Technika asekuracji

Wspinanie z własną asekuracją wymaga znacznie większego doświadczenia niż wspinaczka sportowa. Prócz umiejętności wspinaczkowych wymagana jest wiedza z zakresu poprawnego zakładania punktów asekuracyjnych.

Do budowy przelotów podczas wspinaczki z własną asekuracją używa się kości biernych oraz mechanicznych (friendów), osadzanych w szczelinach i otworach skalnych, a także pętli zakładanych na turniczki lub duże bloki skalne, względnie przeciąganych przez skalne ucha. Poprawnie osadzony przelot powinien wytrzymać udar dużej siły działającej z określonego kierunku przy ewentualnym odpadnięciu, a ponadto nie powinien wypaść przy lekkich szarpnięciach w szerszym zakresie kierunków, związanych z ruchem liny przy wspinaniu się ponad osadzonym przelotem. Osadzanie kości w szczelinie skalnej w taki sposób, by ograniczyć ryzyko przypadkowego wypadnięcia, nazywane jest zacieraniem. Do wyjmowania zatartych kości (a także głęboko wsuniętych friendów) używa się jebadełka. Do przenoszenia dużej ilości szpeju, nieodłącznie towarzyszącemu wspinaczce z własną asekuracją, używa się szpejarek.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asekuracja_w%C5%82asna